Negatief zelfbeeld kind

negatief zelfbeeld kind

Geen motivatie hebben om een studie af te ronden. Geen werk maken van een serieuze baan. Geen reden hebben om uit bed te komen. Bij Percuris College zien we het vaak. Een negatief zelfbeeld kind is vaak de oorzaak van de problemen.

Percuris College werkt dagelijks met jongeren die een negatief zelfbeeld hebben. ‘Dat uit zich maar al te vaak in een soort totale verlamming’, legt Wijnand Groen – oprichter van het Percuris College – uit. Een negatief zelfbeeld kind maakt het niet de moeite waard om te investeren in je toekomst. Jongeren met een negatief zelfbeeld zijn daarom niet vooruit te branden, lijkt het.

Een negatief zelfbeeld kind maakt het niet de moeite waard om te investeren in je toekomst.

De oorzaak voor een negatief zelfbeeld kan bij jongeren heel divers zijn. Sommige jongeren hebben een serieus psychisch probleem. Anderen zijn vatbaar voor depressie of neerslachtigheid. Maar veel jongeren zijn misschien ook wel wat te beschermd opgevoed.

Applaus
‘Vroeger moesten kinderen soms presteren om de liefde en waardering van hun ouders te verdienen. De zogenaamde milennial-generatie staat erom bekend applaus en goedkeuring vanzelfsprekend te vinden. Een negatief zelfbeeld bij het kind ontstaat wanneer blijkt dat applaus op de universiteit of de werkvloer minder vanzelfsprekend is.’ Jongeren zijn dat niet gewend en lopen vast.

Bij Percuris College werken jongeren een half jaar of langer intensief om een negatief zelfbeeld om te zetten naar zelfvertrouwen en eigenwaarde. Dat zelfvertrouwen krijgen ze echter niet cadeau, vertelt Groen.

Trots
‘Kinderen met een negatief zelfbeeld moeten niet getroost, maar juist aangezet worden tot actie. Een negatief zelfbeeld kan verdwijnen als sneeuw voor de zon als jongeren ontdekken dat ze zelf de regisseur van hun leven kunnen worden en successen behalen waar ze trots op kunnen zijn.’

Bespreek in een persoonlijk intakegesprek wat wij kunnen betekenen voor een negatief zelfbeeld kind.
Neem contact op met Percuris College

Hoe werkeloos zijn jongeren?

Hoe werkeloos zijn jongeren nou echt?

De jeugdwerkeloosheid lijkt laag. Maar er staan volgens de definitie nog veel jongeren langs de kant. In dit artikel wordt er ingegaan op de cijfers van jeugdwerkloosheid. Waar zijn deze cijfers eigenlijk op gebaseerd?

Voor het eerst in vijf jaar tijd is minder dan 10 procent van de Nederlandse jongeren tussen 15 en 25 jaar werkloos, meldde het Centraal Bureau voor de Statistiek gisteren. Goed nieuws, jubelde minister Asscher van sociale zaken. “Fantastisch om te zien”, klonk het. En: “De crisis hebben wij achter ons gelaten, de economie groeit en bloeit weer, het aantal banen neemt fors toe.” Maar is zijn gejubel terecht?

Maar is zijn gejubel terecht?

Wat betekent ‘werkloosheid’? 
Dat hangt af van wat je onder ‘werkeloosheid’ verstaat. Als je meer dan één uur in de week werkt, dan krijg je al het stempel: ‘werkende’ mee. Is diegene wel financieel zelfstandig?

Tot begin 2015 was iemand werkeloos als hij geen substantieel inkomen uit zijn baan kon halen, maar dat wel graag wilde. Het CBS vindt dat je pas een substantieel inkomen verdient als je minstens 12 uur per week werkt. Dan is het aantal jeugdwerkloze opeens 13,2%.

Deze cijfers moeten we overigens wel nuanceren. Onder die 13,2% vallen namelijk ook studenten die op zoek zijn naar een bijbaantje. Als je deze even niet meerekent dan valt de jeugdwerkeloosheid weer mee.

Jongeren die wel kunnen werken
Dan zijn er nog de jongeren die wel willen en kunnen werken, maar niet op zoek naar een baan zijn. Soms omdat ze te lui zijn, soms omdat ze niet weten hoe te zoeken, soms omdat ze er nog niet aan toe zijn. Het is een groep die, omdat ze niet én betaald werk wil én zoekt én beschikbaar is, niet tot de beroepsbevolking wordt gerekend. Toch gaat het om een flink aantal van 40.000 jongeren tussen de 15 en 25 jaar die, als ze meegeteld zouden worden, de werkloosheidscijfers zouden verhogen.

Los van alle definities en speculaties, de jeugdwerkeloosheid blijft hoog te noemen. En dit terwijl het aantal werkelozen in het algemeen daalt. Voor de crisis zat ‘slechts’ 8.6% van de jongeren zonder werk. Dit is inmiddels 10%.

Voor de crisis zat ‘slechts’ 8.6% van de jongeren zonder werk. Dit is inmiddels 10%.

Jeugdwerkeloosheid terugdringen
Het is belangrijk dat de jeugdwerkeloosheid wordt teruggedrongen. Percuris College biedt psychologische en fysieke begeleiding of een combinatie daarvan. We richten ons op: Ritme en structuur, discipline, doorzettingsvermogen, eigenwaarde, zelfontwikkeling en perspectief. Hierdoor richt de jongere zich weer op mogelijkheden in studie en carrière.

Het doel is: Metaal en fysiek mobiliseren voor toegang tot of terugkeer op de arbeidsmarkt. Dan hopen we dat het niet meer gaat om de procenten, maar om die ene jongere die zijn plekje weer vindt in zijn carrière en daardoor financieel zelfstandig wordt en eigenwaarde voor terugkrijgt.

Bron: https://www.trouw.nl/samenleving/hoe-werkloos-zijn-jongeren-nou-echt-~a1e40b8e/

Neem contact op met Percuris College

 “Pretparkgeneratie” niet klaar voor de harde realiteit van de werkvloer

Jongeren van nu zijn te beschermd opgevoed. Hun ouders namen alle mogelijke obstakels weg, waardoor ze niet weerbaar genoeg zijn. Dat schrijft hoogleraar orthopedagogiek Aryan van der Leij (1946) in het boek De Pretparkgeneratie.

De pretparkgeneratie, de pampergeneratie… Een applaus-opvoeding of een curling-opvoeding. Noem het hoe je wilt, maar jongeren van nu hebben het misschien wel té gemakkelijk gehad bij het opgroeien.

Het leven van kinderen lijkt alleen maar te draaien om plezier maken. Alles moet altijd maar leuk zijn, zegt Van der Leij in zijn boek. ‘Ouders stellen weinig grenzen. Kinderen zijn de spil van het gezinsleven en entertainment is wat de klok slaat. Negatieve dingen worden afgeweerd, alleen positieve dingen worden toegelaten in de kinderwereld. En als ze eenmaal wat groter zijn, krijgen ze fantastische mogelijkheden. Jongeren gaan tegenwoordig allemaal naar het buitenland om te studeren of te backpacken. Dat is de norm geworden.’

‘Negatieve dingen worden afgeweerd, alleen positieve dingen worden toegelaten in de kinderwereld.’

Van der Leij lijkt een punt te hebben. Verontrustende cijfers over psychische problemen bij jongeren (20-30) halen de laatste tijd voortdurend het nieuws. Ruim 72.000 jongeren onder de 25 jaar zitten thuis vanwege arbeidsongeschiktheid. En 85 procent daarvan heeft te kampen met stress, depressies of een ontwikkelingsstoornis (CBS, 2015).

Geen raad
Andere wetenschappers onderschrijven het boek van Van der Leij. Jan Derksen, hoogleraar psychodiagnostiek aan de Vrije Universiteit Brussel en klinisch psycholoog ziet zijn praktijk vol lopen met jongeren. Meer dan 40 procent van zijn cliënten is inmiddels nog geen 30 jaar oud.

‘Jongeren weten niet zo goed raad met het leven. Soms uit dat zich in depressie, soms slagen ze er niet in om studie of werk op te pakken en zitten ze thuis. Ze sluiten zich af in de fantasiewereld van social media en doen eigenlijk niet zoveel meer.’

Van de bank af
Wijand Groen, oprichter van Percuris College herkent dat beeld. ‘Het is niet eens dat jongeren per sé depressief hoeven te zijn. Maar we zien veel jongeren die volkomen passief geworden zijn en geen doelen meer in het leven lijken na te streven. Wij spreken met regelmaat ouders die de wanhoop nabij zijn, omdat hun kind niet meer van de bank af komt.’

‘Wij spreken met regelmaat ouders die de wanhoop nabij zijn, omdat hun kind niet meer van de bank af komt.’

Volgens Dekker ontbreekt het jongeren van nu vaak aan coping skills. ‘Wanneer kinderen geen teleurstelling mogen meemaken leren ze niet omgaan met tegenslag, frustratie, boosheid, verlies of liefdesverdriet. Dat zijn allemaal dingen die bij het leven horen en waar je je kinderen op moet voorbereiden. Laat staan als het gaat om de harde realiteit van de werkvloer.’

Boksles
Op het Percuris College werken coaches dag in dag uit met jongeren die vastgelopen zijn in het leven. ‘Zulke jongeren hebben allereest een reden nodig om het bed uit te komen’, stelt Groen. ‘We sturen ze daarom ’s morgens vroeg al naar boksles.

We werken aan ritme en structuur, doorzettingsvermogen, eigenwaarde en zelfontwikkeling. Dat doen we zowel fysiek als psychologisch. Pamperen staat ver bij ons vandaan: jongeren moeten zelf iets van hun leven gaan maken, zichzelf leren motiveren. Wij helpen hen om uit de stilstand weg te komen. ‘

Bron: HP De Tijd, 8 maart 2016

Studenten lopen vast op scriptie

Veel studenten lopen juist in de laatste fase van hun studie vertraging op: tijdens de scriptie. Waar het precies aan ligt, daar lopen de meningen over uiteen. Steeds meer studenten en ouders van vastlopers kiezen er voor om hulp in te schakelen.  

Waarom loopt een student vast? Het is moeilijk om de precieze oorzaak aan te wijzen. Vaak is het een combinatie van verschillende omstandigheden. De begeleiding vanuit de hogeschool of universiteit laat te wensen over, de student zelf is het overzicht kwijt, een duidelijk doel ontbreekt… Wanneer de rek eruit is, is het moeilijk om zelf alles weer op de baan te krijgen.

Gebrekkige scriptiebegeleiding

Een van de grote pijnpunten bij het schrijven van de scriptie, is de scriptiebegeleiding. De begeleiding bij het schrijven van een scriptie loopt volgens de Landelijke Studentenvakbond (LSVb) niet altijd op rolletjes. Ook Tom Grosfeld, student-redacteur van Univers merkt op dat de samenwerking stroef verloopt, wat vaak leidt tot frustratie en ongenoegen bij zowel de student als de docent.

De student in het diepe

De scriptiebegeleider is echter niet de hoofdverantwoordelijke voor de scriptie. De student is zelf verantwoordelijk en wellicht ligt daar het grootste probleem. Veel studenten lukt het niet om goed met die verantwoordelijkheid (en vrijheid) om te gaan. Een vak volgen en tentamens maken of vooraf gedefinieerde verslagen schrijven, is iets fundamenteel anders dan een scriptie schrijven.

Veel studenten lukt het niet om goed met de verantwoordelijkheid (en vrijheid) van een scriptie om te gaan.

De Algemene Onderwijsbond is van mening dat de studenten na vier jaar zelf hun scriptie moeten kunnen schrijven en vindt het raar als dat niet lukt.* Maar veel studenten ontbreekt het aan de mate zelfstandigheid en initiatief die daarvoor nodig is. Niet eens per sé omdat ze het niet in zich hebben, maar omdat het niet eerder van hen is gevraagd. De student verliest het overzicht en dat werkt sterk demotiverend.

Hulp bij scriptie

Studenten kiezen steeds vaker voor externe begeleiding voor het schrijven van hun scriptie. De scriptieschrijver heeft hulp nodig om weer op gang te komen of vol te houden. Bovendien zijn er ook de financiële gevolgen van studievertraging; hulp van buitenaf kost ook geld, maar studiekosten lopen al snel flink in de papieren  .

Percuris College helpt jongeren bij het afronden van hun scriptie en studie. Onze professionals weten precies wat de beste en snelste manier is om de studie die vertraging heeft opgelopen alsnog te voltooien en om met nieuw perspectief te starten aan een passende en succesvolle toekomst. Onze aanpak is niet gericht op “snel even de scriptie af te ronden”; we geven de student een boost in persoonlijke ontwikkeling en dat heeft ook op de studievoltooiing direct invloed. Neem contact op

*Bron: Nationale Onderwijsgids: ’Steeds meer studenten zoeken hulp bij externe scriptiebegeleiders’

‘Lang thuis blijven wonen is niet goed voor jongeren’

Steeds vaker kom je het tegen: studenten of zelfs jongvolwassenen die tot ver na hun twintigste bij pap en mam op de bank blijven zitten. Dat is geen goede ontwikkeling, waarschuwen wetenschappers nu.

Het CBS, Studentenhuisvesters en de Landelijke Studentenvakbond (LSVb) signaleren het al langer: de student van tegenwoordig vindt het wel best bij pa en ma. De oorzaak daarvoor is deels de toegenomen studiekosten door hoge kamerhuren en het leenstelsel. Maar ook gemak speelt een grote rol. Op jezelf gaan wonen, waarom zou je? Veel studenten hebben het goed bij hun ouders.

Te goed, vindt Micha de Winter, hoogleraar pedagogiek aan de Universiteit van Utrecht in Trouw. “Thuis blijven wonen is niet per sé schadelijk, maar als pedagoog zeg ook ook: op een gegeven moment moet er een scheiding plaatsvinden. Kinderen moeten zich losmaken van hun ouders. Dat maakt ze sterker en helpt ze bij het creëren van een eigen identiteit.”

Kinderen moeten zich losmaken van hun ouders. Dat maakt ze sterker en helpt ze bij het creëren van een eigen identiteit.


Uit het nest

Volgens De Winter is er voor jongeren tegenwoordig vaak onvoldoende noodzaak om uit huis te gaan. “Om te experimenteren hoef je het ouderlijk huis niet meer te verlaten. Ouders van nu geven veel meer ruimte dan vroeger. Seksualiteit bijvoorbeeld is in de meeste gezinnen geen probleem.”

Hoogleraar ontwikkelingspsychologie Wim Meeus, werkzaam aan de universiteiten van Utrecht en Tilburg constateert dat de “logische volgorde” van puberteit naar zelfstandig worden anno 2016 vaak niet meer zo logisch is. “Kinderen willen zich tussen hun twaalfde en vijftiende voor het eerst loswringen van hun ouders. Dan ontstaan ruzies en gaan kinderen dingen doen om zich te onttrekken aan het oog van hun ouders.”

Dat proces richting autonomie eindigt zou moeten eindigen bij zelfstandig wonen. “Een jong vogeltje wordt op den duur ook het nest uit gekieperd”.

Een jong vogeltje wordt op den duur ook het nest uit gekieperd.


Prikkel

Wijnand Groen, arbeidsdeskundige en jongerencoach voor het Percuris College herkent de trend van langer thuis blijven wonen bij pa en ma.

“Wij zien dat veel ouders te lang, ten onrechte, hun kind de hand boven het hoofd houden. Als je je kind jarenlang blijft voorzien van eten, onderdak en zelfs financiële middelen, verdwijnt de prikkel om zelfstandig te worden helemaal. Vroeger of later keert dat zich tegen je. Ouders die klagen dat hun kind te lang op de bank blijft hangen, moeten vaak ook eerlijk naar zichzelf durven kijken.”

Percuris College helpt ouders die hun kind niet aan de slag krijgen. In een intensief halfjaartraject worden deze jongeren zelfstandiger, gemotiveerder en gedisciplineerder. De coaches van Percuris werken samen met de jongeren aan toekomstperspectief: een afgeronde studie, een eigen onderkomen en een baan op niveau. Neem contact op

Bron: Trouw, vrijdag 16 september 2016

 

Ga terug naar Nieuws

Percuris College op Masters of LXRY

Van 8 tot en met 12 december presenteert Percuris College zich op ‘Masters of LXRY’ in de RAI te Amsterdam. Tijdens dit prestigieuze lifestyle event is in de stand van Percuris College [nr. XX] alle informatie voorhanden over het first class particuliere traject dat ‘vastgelopen’ jongeren tussen de twintig en dertig jaar een regelrechte boost geeft voor nieuwe carrièrekansen.

De aanpak van Percuris College is intensief, persoonlijk, pragmatisch en altijd op maat gesneden. Per individueel traject wordt ingezet wat nodig is om maximaal rendement te bereiken.

Elke jongere die door welke omstandigheid dan ook de focus is kwijtgeraakt, gaat zich fysiek en mentaal weer krachtig voelen, leert (opnieuw) organizen en de valkuilen en eigen talenten herkennen.

In een half jaar stomen de gespecialiseerde docenten en begeleiders de jongere klaar voor succesvolle afronding van hun studie en een passende carrière.

Voor meer informatie over ‘Masters of LXRY 2016’ en het bestellen van tickets: lxry.nl.

Ga terug naar Nieuws

Boksschool Sedney werkt met Percuris College kandidaten

Sinds 1 november 2015 werkt Boksschool Sedney uit Zeist samen met Percuris aan de Percuris College trajecten. De aloude bokstrainingen en methodieken zijn een vast onderdeel van de Percuris College trajecten. Samen met initiatiefnemer Wijnand Groen van Percuris hebben zij samen een programma geschreven voor jongeren die moeite hebben zelfstandig uit hun vastgelopen situatie te komen.

Door een zeer effectief programma zal de deelnemer geconfronteerd worden met zichzelf, zijn/haar situatie en gewoontes. Datzelfde programma gaat vervolgens een stapje verder door een aantal basiseigenschappen (discipline, lichamelijke en geestelijke conditie, verantwoordelijkheden in een team, etc.) te doorlopen waardoor de deelnemer weer positief open komt te staan. Hiervoor gebruiken wij de aloude back to basic trainingsmethodes van de bokssport.

Samen met Eugène Sedney hebben wij een programma ontwikkeld waarin wij de basisinstelling van kandidaten kunnen beïnvloeden. Volledigheidshalve geven wij aan dat tijdens het boksprogramma fysiek contact met tegenstanders wordt voorkomen

blog-img-01 blog-img-02

Over Eugène
Eugène Sedney is geboren op 20 oktober 1965, is getrouwd en heeft twee kinderen; Damian (2001) en (2003).Eugène startte zijn bokscarrière in 1979 bij de Zeister Boks Vereniging Fred Avezaat. In 1993 werd zijn doorzettingsvermogen en harde trainen beloond met het behalen van de titel Nederlands Kampioen halfzwaar gewicht.

Hiermee sloot Eugène zijn periode als wedstrijdbokser af. Vanwege zijn grote liefde voor de bokssport én om zijn kennis door te geven behaalde Eugène zijn bokstrainersdiploma. Tot juni 2008 was Eugène als trainer te vinden bij Boxing Jan Brouwer in Utrecht. Hoewel de lessen altijd vol zaten, besloot Jan Brouwer er in juni 2008 mee te stoppen.

Op 1 september 2008 opende Boksschool Sedney zijn deuren. Hier verzorgt Eugène Sedney als rijks erkend bondstrainer diverse boks- én conditietrainingen op beperkte tijden. In april 2013 opende Boksschool Sedney opnieuw zijn deuren in een gloednieuwe locatie aan de Johan van Oldenbarneveltlaan 48 te Zeist met een fulltime aanbod.

Ga terug naar Nieuws